سرامیک تانگشان در سال 1956 سفر صادراتی خود را آغاز کرد. در دهه 1960، به صنعت تبدیل شد.بزرگترین پایگاه صادرات سرامیک در شمال چین، کسب جایگاه محوری در بازار داخلی.
در دوره اقتصاد برنامه ریزی شده، صادرات سرامیک منحصراً توسط مقامات تجارت خارجی ملی مدیریت می شد. شرکت‌ها قدرت تصمیم‌گیری{1}}در دستیابی به سفارش‌های صادراتی، حجم سفارش، یا قیمت‌گذاری محصول را نداشتند. تحت این سیستم، کارایی عملیاتی شرکت‌های صادرات گرا کاملاً تابع مکانیسم تجارت خارجی بود و آنها را مجبور به پذیرش منفعلانه سود و زیان کرد.
در سال 1988، شرکت صنعت سرامیک Tangshan به دست آورداستقلال در عملیات صادراتو به سرعت یک اداره واردات و صادرات ایجاد کرد. از سال 1990، این بخش به تدریج به توانمندترین مؤسسه تجارت خارجی در تانگشان تبدیل شد و خدمات نمایندگی صادرات و واردات مختلف را برای صنایع غیر سرامیک در طول سالها انجام داد.
به عنوان رهبر چینپایتخت چینی شمالیسرامیک تانگشان قبلاً از نفوذ گسترده ای در بازار بین المللی برخوردار بود. کسب استقلال تجارت خارجی بال هایی را به توسعه آن اضافه کرد و به سرعت آن را به کانونی برای تجار بین المللی سرامیک تبدیل کرد. در نتیجه، تجارت واردات و صادرات آن با مبادلات تجاری به طور فزاینده رشد سریعی را تجربه کرد. این امر نه تنها سهمی محو نشدنی در توسعه قوی سرامیک تانگشان در دهه 1990 داشت، بلکه جایگاه آن را در بازارهای داخلی و بین المللی سرامیک تثبیت کرد.
